Eigenaars: familie Moens

Lieve Mogli,

Toen we je mee namen naar Zwitserland, keek je eerst erg beteuterd. Zo ver!

Maar snel vond je een eigen levenshouding in een familie met twee kinderen waar altijd wel iets gebeurde: wat komt dat komt, laten we ervan profiteren!

 Je was lief tegen iedereen, mensen, honden, poesen…en daarom was ook iedereen lief tegen jou. En als er dan eens een hond naar je blafte, dan liet dit je niet storen. Je maakte een kleine omweg en liet hem blaffen. Het was alsof je zegde: moet je jouw daarom zo druk maken! Slecht voor je hart! De vogels in de tuin kwamen uit je bak eten en drinken, dat vond je leuk om naar te kijken. Je haar werd gebruikt als donsbed voor hun kleintjes.

 Jouw bos, jouw meer, jouw mand… je hebt tot de voorlaatste dag van alles nog genoten op jouw mannier, hoewel je altijd minder en minder kon. Tot op het ogenblik dat de kanker je overwon, en je ons duidelijk maakte dat je niet meer kon. Dit was op 1 Juli 2010.

 Mogli, bijna 14 jaar waren we samen, we missen je heel erg. Je foto krijgt een mooi plaatsje naast die van je over-over grootonkel Baloo. Je assen zijn naast die van hem begraven.

 Je familie

Helena, Jan, Vince en Sebastian

Moens-Van Swygenhoven

Eigenaars: familie Degroote

Eigenaars: familie Pype

Lies

Eigenaars: familie De Spriet

We hebben ons Usheke laten inslapen. We hebben het samen zo goed gehad. Na de dood van Tilleke werd je heel stilletjes. Na een tijdje heb je je wonderwel aangepast en hadden we nog twee fijne jaren samen. Tot 6 mei. Je kon plots niet meer opstaan. Trombose was het verdict. We hebben stilletjes afscheid van jou genomen. Bedankt voor zoveel superfijne jaren. Bedankt, Usha, voor zoveel liefde die we van jou mochten ontvangen. Het is leeg in huis... Het ga je goed aan de andere kant.

Martine en Luc

Eigenaars: familie Grandjean

Lieve Balloo,

Bijna acht vliegensvlugge jaren hebben we enorm mogen genieten van jouw onvoorwaardelijke liefde, bedankt!

Je was de liefste hond. Je speelsheid, trouw en aanhankelijkheid maakte je perfect voor ons gezin.

De aandacht die we je gaven, gaf je dubbel zo hard terug.

Een paar uren op voorhand kondigde je onze wekelijkse wandeling op zondag zelf aan.  Hier was je zo op gesteld. En bij deze wandelingen was je niet uit het water te houden.  Evenals bij onze wandelingen aan zee en in de Ardennen was het zwemmen en spelen à volonté.

Je beste speelkameraadjes waren Eva en Sam.

Maar helaas ben je veel te vroeg van ons afgenomen.

In januari 2010 vertelde de dierenarts het verschrikkelijke nieuws dat je miltkanker had. De volgende drie maanden ging het met je gezondheid steeds verder bergaf. We wisten niet hoeveel pijn je had maar toch bleef je ons overstelpen met je liefde en vriendelijkheid. Op 14 april 2010 kwam het moment om afscheid te nemen en je te verlossen van je pijn. Het afscheid deed ons heel veel verdriet. Je zal altijd een apart plaatsje in ons hartje hebben.

We wensen je, lieve schat, veel plezier en geluk in de hondenhemel!

Beste Hilde en Rudy, bedankt voor de goede zorgen en de perfecte start die Balloo van jullie kreeg.

 Met vriendelijke groeten,

Dirk, Ingrid, Sam en Eva

Eigenaars: familie Callant

Beste Hilde en Rudy,

Met heel veel verdriet hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve meid.  Wij hebben samen met haar 12 mooie jaren mogen meemaken. Een lievere hond kennen we niet. Ze verlangde altijd naar aandacht, maar gaf zelf net zoveel terug.  Ze was net zoals ons een lid van de familie. We waren altijd fier op onze mooie, slimme, lieve hond. In tegenstelling tot meeste Golden Retrievers hield ze niet van het water en de zee, maar wel van spelen op het strand.

 Ze is altijd gezond geweest, maar de laatste paar maanden kreeg ze enorm last van haar nieren en was er jammer genoeg niets meer aan te doen. We hebben haar tot het einde vertroeteld.

We hebben gekozen voor een crematie, zo kunnen we haar toch nog een beetje bij ons houden.

 De leegte en het verdriet is heel zwaar,  ze zal altijd in ons hartje blijven en we zullen haar en alle mooie momenten nooit vergeten.  

Slaap zacht lieve schat,

Graag willen we jullie nog bedanken voor de mooie kerstfoto’s die we elk jaar toegestuurd kregen.

Ann, Ellen, Grace, Audrey

Eigenaars: familie Rammelaere

Vivianne en Ginette

Eigenaars: familie De Volder

Xanthus is niet meer

Ik roep Borre maar hij komt niet meer

Mijn onvoorwaardelijke vriend

Mijn zorgenhondje

Ik voor hem, sinds juli 2000 dagelijks medicatie om zijn allergie leefbaar te houden

Mijn zorgenhondje

Hij voor mij, elk jaar opnieuw werd hij nog belangrijker voor mij

Een superlief karakter in een moeilijk lijf, dixit veearts Jan Declercq

Had wel trekjes van zijn ma Queenie

Mijn vooral onvoorwaardelijke vriend

+ 18.11.2009 geen toekomst meer

Verdriet om je verlies

Opluchting om je verlies van pijn

Ik mis je Borre

 ’t is wennen

Went nooit

Dank je dat je er was

ONVOORWAARDELIJK

Je baasje Lieven

Eigenaars: familie Tant

Dag Rudy en Hilde,
 
Bij deze willen we jullie laten weten dat Dokus overleden is op vrijdag 31 oktober.
We willen jullie dan ook bedanken voor alles wat jullie voor hem en voor ons hebben gedaan.
Jullie stonden steeds voor ons klaar met raad en daad.
We hadden gehoopt hem nog een goede oude dag te kunnen bezorgen, maar het is ons niet geluk!
Met heel veel verdriet en schuld in het hart, proberen wij afscheid van hem te nemen.  Dagelijks in heel veel kleine dingen zien we hem terug.  Maar hij is er niet meer...
 

Met vriendelijk groeten,
Jeroen, Caroline en Silke
 

Eigenaars: familie Rogge

Dag Rudy en Hilde!
 
Droevig nieuws...
Na lang nadenken en in overleg met de veearts hebben we deze avond dan toch besloten om Teaserke (Titi) rustig te laten inslapen!
Ondanks dat hij nog zeer allert was, kon het beestje ver niet meer ademen, waarschijnlijk door een kanker in zijn keel. En 't beestje mocht hoegenaamd nooit afzien!
 
Maar het doet toch pijn en veel verdriet om ons vriendje, die we 13 jaar bij ons hadden, te moeten achterlaten. Hij was er altijd, in moeilijke momenten, in blokperioden, op zijn zaterdagse strandwandelingetjes,... en nog zoveel meer!
 
We zullen hem missen! Hopelijk kan onze Lloyd zijn afwezigheid een beetje opvullen!
 
Bedankt om ons zo'n prachthond te bezorgen!
 
Vele groetjes,
Familie Rogge
 
 

Vader: Lindjan Leaderman

Moeder: Wheatons Enya

Eigenaars: Gerard en Marijke De Wolf

Eigenaars: familie Louwyck

Beste Hilde en Rudy,
 
Het is met een zeer groot verdriet dat we jullie melden dat we Chappy deze middag hebben laten inslapen.
( op 6 mei 1996 geboren, Mabella James en Omeline)
12 jaar geleden waren mijn broer en ik zo gelukkig met onze kleine pup en de liefde is alleen maar gegroeid. Het zal de volgende dagen nog raar doen dat hij
niet meer rondrent in de tuin, of gezellig bij ons ligt.
 
Hij heeft gelukkig niet moeten afzien, tot over een maand was hij nog de hond die we al jaren kenden, daarna zagen we dat het opstaan, liggen, rondrennen moeilijker en moeilijker werd. Uiteindelijk ging het vandaag niet meer en was hij maar een schim meer van de hond die hij ooit was. We hebben dan ook samen met Veerle, onze dierenarts, beslist dat het het beste is voor onze Chap om hem een zachte dood te laten sterven.
 
Dieter en ik zouden jullie dan ook graag nog bedankten voor het allermooiste cadeau dat we ooit kregen van onze ouders!!
We zullen hem allemaal heel erg missen en denken terug aan 12 zeer mooie jaren...
Gelukkig is hij nu bij Uncas, zijn broer en buurhond!
 
Groetjes
 
Griet, Dieter, Paul en Ria
 
Familie Louwyck, uit Aalter
 

Vader: Legerdemain of Glen Sheallag

Moeder: Usien van het hof Tenbege

Eigenaars: familie Vinck

Beste Hilde en Rudy,

We hebben afscheid moeten nemen van onze lieve Collin. De laatste weken ging hij achteruit door ophoping van vocht. Hij wandelde nog nauwelijks en at enkel wanneer we hem de lekkerste hapjes toestopten. Zondagavond had hij ongeveer 5 liter vocht in zijn lichaam en weigerde hij alle voedsel. Hij was op. We hebben dan ook beslist dat hij niet langer hoefde te lijden. Collin wordt gecremeerd zodat wij toch een herinnering aan onze toffe vriend overhouden. Dank.

Eigenaars: familie De Brie

Uncas,

lieve kameraad,

toeverlaat,

verwelkomer,

kindervriend,

dierenvriend,

wandelgenoot,

speelkameraad,

gezinslid.

We mochten 12 jaar van je trouwe vriendschap genieten,

we hebben samen plezier gemaakt, gerollebold en gereisd.

Je was gehoorzaam tot je laatste moment.

Je hebt je laatste weken in pijn doorgebracht,

we gunnen je nu je welverdiende rust,

Maar we zullen je ontzettend missen,

Elke dag opnieuw.

Eigenaars: familie Lacase

Beste Hilde en Rudy,

Eigenaars: Ludo en Linda Vandenberghe

Vader: Ch. Chevanne of High Endeavour

Moeder: Magali van het hof Tenberge

Eigenaars: Luc en Martine Spriet-Kesteloot

We hebben ons Tilleke laten inslapen. Het was een gedroomd hondje. We hebben het samen zo goed gehad.We hielden zo van jou. Je was een beetje ons zorgenhondje , want jou hartje was niet zo sterk. Je was zo gevoelig en we hebben nooit gedacht dat je 13 jaar zou worden, maar het doet veel pijn om jou in vrede op jouw vertrouwde plekje te laten inslapen.

Slaap zacht, we hebben samen 13 mooie jaren gehad.

Moeder: Skibbel van het hof Tenberge

Vader: Waterloo's Rock around the clock

Eigenaars: Ronny en Yolande Muylaert

Eigenaars: Rudy en Hilde de Jonge

Liefste keppe,

Onze donkerste meid is van ons heengegaan. Je kwam bij ons als dochter van Patje en Tugwood Maxim. Samen met Bubbeltje en Dotje groeide je op. We noemden jullie 'de drie musketiers'. Samen staken jullie heel wat kattenkwaad uit: het delven van putten, snoeien van de struiken en op eendenjacht gaan in de vijver. We moesten er een omheining rondzetten of we hielden er geen enkele over. We noemden je ook de 'mokker'; Wanneer je als pup liep te wandelen kon je voortdurend lopen te mokken. Je was uitzonderlijk omwille van je prachtige gouden vacht. Heel wat mensen kwamen speciaal van jou een pup bestellen omdat je zo donker was. Nergens vonden ze nog zulke mooie en donkere pups. Je schonk ons o.a. Emma en Carmel, twee schitterende goldens.

Wanneer je enkele weken terug plots geen zin meer had in eten, lieten we je bloed onderzoeken. De diagnose was hard: nierinsufficiëntie. Je mocht een weekend aan de baxter en we hoopten dat je nog voor een tijdje onze oudste meid kon zijn. De resultaten na de medicatie waren echter weinig hoopgevend. Je zou sterven.

We hebben je nog twee weken op de been gehouden maar niet één keer hebben we jou aan het eten gekregen. Zelfs de lekkerste hapjes weigerde je. De laatste twee dagen begon je plots te rillen. Je kon ons niet vertellen wat je van binnen voelde. Deze morgen namen we de moeilijkste beslissing: we zouden je door Veerle laten helpen.

Je sliep vredig in. De drie musketiers zijn opnieuw verenigd. Slaap zacht mijn lieve schat. Je was van goud!

Je baas

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Pondcroft Chanel

Eigenaars: familie Van Ooyen

Vader: Waterloo's Rock around the Clock

Moeder: Queenie van het hof Tenberge

Eigenaars: familie D'Hont

Hallo Rudy en Hilde,
Onze Ducky is niet meer....
Het is onbegrijpelijk welke leegte achterblijft.
Telkens hoop je dat hij van achter het hoekje terug opduikt.
We hadden nog zo gehoopt  zijn 14 de verjaardag te kunnen vieren, maar het heeft helaas niet mogen zijn.
Zoveel plezier hebben we aan hem beleefd, een prachthond.
Velen hebben hem bewonderd, hij was een uithangbord voor de kennel 'hof Tenberge'
Hij hielp ons twee fantastische hulphonden opleiden, hij was hun 'grote broer'; bij hem zochten ze bescherming. 
Maar het laatste jaar ging alles wat trager, het lichaam wilde niet meer echt mee.
Hij had geen eetlust meer en het licht in z'n ogen doofde uit.
Op 6 februari heeft Karen hem uit z'n lijden verlost.
We missen hem ongelooflijk.

Familie D’Hont - Brugge

Vader:     Nose to Nose of the Hellacious Acres

Moeder:   Only-You van het hof Tenberge

Eigenaars: Rudy en Hilde de Jonge

Liefste schat,

Nog steeds kunnen we niet bevatten waarom jij zo snel  Dotje achterna ging. Enkele maanden terug lieten wij nog door Veerle een (goedaardig) gezwel wegnemen. Het goede nieuws was voor ons een opsteker na de dood van Dotje afgelopen zomer. Jij promoveerde ook tot de hond van mama. Sinds de dood van papa woont zij bij ons en jij week zelden van haar zijde. 's Morgens ging je als eerste goeiendag zeggen en bleef haar daarna uren gezelschap houden. Mama hield ervan je te vertroetelen met koekjes en ander lekkers. Jij vond dat niet erg en wij zagen het dan ook maar door de vingers. Met de nieuwjaarsdagen kon je nog mee naar de Ardennen maar een wandeling -hoe kort ook- zat er niet meer in. Je zakte vaak door je poten en we moesten je dan opnieuw rechtop helpen want alleen lukte het niet. Je raakte stilletjes aan verlamd... Een week terug kwam Veerle langs. Zij spoot je in met anabolen maar wist ons toch te vertellen dat de verbetering maar tijdelijk was. Hilde kocht nog een speciale leiband die je achterhand ondersteunde waardoor je toch nog even naar buiten sukkelen kon voor een plas. Je kon ook niet meer bij mama. We kochten dan maar een speciaal kussen waardoor je toch nog bij haar terecht kon. De hele dag zat mama naar jou te kijken en jij keek braaf terug.

Begin de week ging het plots heel snel: je kwam nog nauwelijks recht en ook je voorpoten weigerden dienst. Jij die zo vaak lag te vertellen, werd stil. Je kon niet meer recht. De vrijdag lukte dan niets meer; je kon zelfs niet meer plassen. 's Avonds kwam Veerle langs. Zelfs je hoofd richtte je niet meer op. Je sliep vredig in. Enya en Floere hebben mama getroost. Je matje hebben we laten liggen. Enya en Floere lossen daar elkaar af.

Destijds noemden wij jullie de drie musketiers. Alleen Sientje blijft nog over. We hopen dat we haar nog een hele tijd kunnen houden. Slaap zacht lieve schat. Je gaf ons ontzettend lieve pups. De trotse eigenaars die dit lezen, zullen ons stil verdriet begrijpen.

Rudy

Dag Rudy en Hilde,

Ik heb op 20 augustus Siggie moeten laten inslapen (botkanker). Lastig!

Yvette

Vader: Ch. Chevanne of High Endeavour

Moeder: Magali van het hof Tenberge

Eigenaars: Sophie Van Kerckhove

Beste Rudy en Hilde,

Met spijt in het hart moeten wij jullie meedelen dat wij Tosha hebben laten inslapen.

Groeten, Sophie

Vader: Wesrad Noble Dalcassian

Moeder: Kimberly-Kay van de Hallemolen

Eigenaars: familie Lannoo

Afscheidsbrief van Quible

Als ik eens broos en zwak zal zijn

En niet meer slapen kan van de pijn ,

Doe dan wat nodig is , want och ,

Die laatste slag verliest man toch

Ik weet dat het je droef zal maken ,

Dwing toch jezelf niet te verzaken

Want meer dan enig andere dag ,

Blijkt wat je liefde echt vermag.

We hadden ‘t jaren lang zo goed

Dat geeft ons toch te die laatste moed .

Je wilt toch ook niet dat de tijd ,

Laat mij dus gaan terechtertijd.

En breng mij waar men hulp mij biedt

Een bede slechts : verlaat mij   niet !

Doe me zacht pratend tegen  je aan ,

Totdat mijn  oogskens breken gaan

Je weet al is het later pas ,

Dat dit heus voor mijn  bestwil was .

Al gaf mijn staart mijn laatste groet,

Ik lijd niet meer en dat is goed .

Treur niet om dat het lot bewerkt

Dat jij , juist jij  , mijn liefde beperkt .

Wij waren toch elkaar zo na ,

Laat dat je troost zijn als ik ga .

“  Quibletje “

Aan alle mensen  die mij dierbaar waren

Rita en Bertrand  Lannoo-Mouton Wingene

Vader:     Ch. Mabella-James van de Beerse Hoeve

Moeder:  Omeline van het hof Tenberge

Eigenaars: Rudy en Hilde de Jonge

Liefste Dotje,

We hadden je best nog een paar dagen willen houden. Maar je at niet meer, kon nog nauwelijks recht en om de vijf minuten moest je kokhalzen en probeerde je te braken. Maar wat was er nog om uit te braken? Je hield zelfs je medicatie niet meer in. De kanker was uitgezaaid en er drukte een enorme tumor tegen je maag. Je zag af, keek ons treurig aan. Wat konden we anders doen dan je te laten helpen?

Je was zo'n lieve schat. Je was zo trouw en altijd op de uitkijk of baas er niet aankwam. Zelfs in de laatste uren lag je te kwispelen wanneer ik je kwam troosten. Je hebt ons mooie pups geschonken. De eigenaars zijn zo trots op je kinderen. Ook wij houden heel veel van je dochter Cleo en kleindochter Floere. Je zal blijven leven in je nageslacht. Ik zal je missen op de wandeling. Je was mijn hond. Je was mijn schat! Slaap zacht lieve Dot!

Je baas

Vader:     High Endeavour's Active Timothy

Moeder: Omeline van het hof Tenberge

Eigenaars: Kristin Dekeyser

Dag Rudy en Hilde,

Nooit gedacht dat deze dag zou komen… A dog is for life … de sticker die we van jullie kregen toen we haar kwamen oppikken als pup.  Nooit écht bij stilgestaan dat het wel om háár leven zou gaan …  Onze Thara mocht haar 12^e verjaardag niet meer halen.  

Thara had al een hele tijd een bobbeltje op haar linkerflank, maar gezien ze al vaker bobbels had gehad en de dierenarts er ook nooit iets van had gezegd maakten we ons niet echt zorgen.  Tot ik op donderdag 19 april vaststelde dat die bobbel flink gegroeid was.  Ook Huguette bevestigde mijn vermoeden dat dit niet in orde was.  Zaterdag zijn we onmiddellijk naar de dierenarts gegaan, die een punctie voorstelde.  Op woensdag bleek hier echter weinig concreets uit af te leiden en werd voorgesteld een biopt te nemen.  Ik heb onmiddellijk Veerle gecontacteerd – bij wie we uit praktische overwegingen normaal niet meer gaan, maar wel voor zoiets onrustwekkends.  In 2004 had Veerle immers ook al een gezwel verwijderd op Thara’s tandvlees.  Dat was toen na onderzoek zéér kwaadaardig, maar blijkbaar moet dit een verkeerde diagnose geweest zijn…

Ondertussen bleef die afschuwelijke bobbel groeien en groeien… Op vrijdag 27 april heeft Veerle dan foto’s genomen die er goed uitzagen (geen uitzaaiingen, ribben zagen er ook goed uit) en een biopt genomen.  Ze stelde onmiddellijk vast dat er een enorm bloedgezwel was en sprak dan al het woord ‘hemangiocarcinoom’ uit.  Ze heeft alle moeite van de wereld gehad om de snee gehecht te krijgen door het grote bloedverlies.  Het definitieve verdict kregen we op 3 mei … Op die dag was de wonde (van de operatie) weer opengegaan.  We hebben dit opnieuw laten hechten.  Maar vorige donderdag was er opnieuw een open wonde … die niet meer kon gehecht worden.  Thara’s huid was zo dun geworden op die plaats dat hechten niet meer mogelijk was en ze voortdurend stilletjes bleef bloeden.  Ik heb vrijdag dan ook moeten de beslissing nemen haar te laten gaan...  Zaterdag 12 mei is Thara thuis in mijn armen zachtjes ingeslapen.

We zijn er allemaal kapot van.  Ik kan me niet voorstellen hoe ik verder moet zonder haar.  Ze is zo met mijn leven verweven … heeft alle goede en slechte dagen meegemaakt…  Ze was tot het laatst zo lief, zo zacht, zo vrolijk ondanks haar pijn en ongemakken… Mijn rots in de branding.  Het huis is niet meer hetzelfde zonder haar.  Toen ik daarnet op jullie website keek zag ik foto’s van haar familie … maar het was net of ik haar terugzag.

Ik wil jullie bedanken omdat jullie me zo’n pracht van een hond hebben gegeven.  En wou jullie ook laten weten dat ze er niet meer is.

Bedroefd,

 Kristin Dekeyser

Vader: Ch. Tugwood Maxim

Moeder: Magali van het hof Tenberge

Eigenaars: familie Van de Cappelle

Ze ging nog voor ik het kon zeggen,

ze ging nog voor ik iemand uit kon leggen waarom ze naar me keek

-ze wilde zich er voor ze stierf van vergewissen wie bezweek:

was ik het met mijn jas aan, of was haar tijd voorbij,

dat wilde ze graag weten, daarom wachtte ze op mij,

maar zei niets,

en ging nog voor ik ja kon zeggen

haar laatste veldje op.

(Bart Moeyaert)

(Veel sterkte aan haar lieve bazin Marianne!)

Vader: Ritzilyn Sharp Shooter

Moeder: Belle van het hof Tenberge

Eigenaars: familie Laloo

Het zal je maar overkomen. Als eigenaars van Belle beslissen Francine en Boudewijn om met met hun golden bij ons een nestje te fokken. Zij wilden dolgraag een speelkameraadje voor Belle en wat is er mooier dan moeder en dochter achter elkaar te zien hollen in het bos? Samen met Hilde kozen ze een wolk van een pup en noemden haar Fleur. De eerste weken verliepen vrolijk, zoals het hoort met een pup. Kattenkwaad, samen liggen vechten maar o zo beminnelijk en lief.

Bij de eerste controle liep het fout. Onze dierenarts hoorde ruis op het hart en stuurde haar door naar dr. Gadeyne, een gerenommeerd hartspecialist in Marke. Het verdict luidde: SAS (een hartafwijking waarbij de aorta door een spier wordt ingesnoerd). Indien alles stabiel blijft, kan ze zeker nog een (heel) eind mee. De ellende begon. Op de rechterkant van de keel ontwikkelde zich een joekel van een gezwel. Wat het precies was, zal wellicht voor altijd een mysterie blijven. Vier dierenartsen bogen zich over Fleur maar niemand kon een zinnige verklaring geven. In die vijf maanden dat ze mocht leven, zat ze constant onder de antibiotica. Twee keer werd ze geopereerd: één keer aan die keel (niets te zien) en één keer aan de maag (ze at -alsof het nog niet erg genoeg was- een stuk plastiek op). Alle verdovingen doorstond ze alsof er geen vuiltje aan de lucht was en dat ondanks haar hartproblemen. Het erge was dat zij voortdurend moest vechten tegen opstoten van zware koorts waardoor ze een zielig hoopje ellende werd. Wanneer Francine het niet meer zag zitten, nam Hilde het bij ons over. Niemand wilde de handdoek in de ring gooien want ze compenseerde alle gemaakte en de te maken kosten met een onvoorwaardelijke liefde. Zelden hebben wij een pup gehad die zo de harten van hun baasjes kon beroeren. Zelfs Veerle en Karen, onze dierenartsen deden alles wat binnen hun mogelijkheden lag om haar te redden want Fleurtje was het meer dan waard. Ze keek je met van die smeltoogjes aan, floot als een kanarie wanneer ze een bekende zag en kwispelde ondertussen als een gek.

Tot gisteren. Wanneer Francine ons opbelde omdat ze het niet meer zag zitten en me vroeg om even langs te komen omdat Fleurtje zich toch zo eigenaardig gedroeg, trof ik er een fel vermagerd hondje aan die weliswaar nog steeds kwispelde maar het fluiten al verleerd had en ondertussen rusteloos door de kamer liep. We waren met z'n allen overtuigd dat verder behandelen of eventueel nog maar eens een vijfde arts om advies vragen totaal zinloos was. Ze liep met een opgetrokken rug en dat wees op pijn. Veerle werd opgebeld en ook zij steunde die moeilijke beslissing.

Op het moment dat Musseeuw in Kortrijk zijn bekentenis over dopinggebruik deed, sliep ze vredig in. Net daarvoor had ze Veerle nog begroet met haar kwispelstaart alsof ze zeggen wilde: 'Ik ben zo moe van het ziek zijn en ik wil slapen.'

Haar leven was veel te kort maar al die tijd werd ze met liefde omringd door allen die ermee betrokken waren. Veel sterkte aan Francine, Eva en Boudewijn. Jullie zijn eigenaars met een warm hart. Jullie hebben getoond dat je kan vechten voor een zaak die uiteindelijk hopeloos was.  Ik ben ervan overtuigd dat deze ontzettend lieve schat altijd een plaatsje in jullie hart zal innemen.

Die nacht viel de eerste sneeuw. Bloemen zijn daar niet tegen bestand.

Onze deelneming, Rudy

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Pondcroft Chanel

Eigenaars: familie Delanghe

"Met spijt in ons hart: onze Prince is niet meer."

Voegen we nog aan toe dat in juni 2008 ook de baas Willy Delanghe is overleden.

Vader: Wesrad Noble Dalcassian

Moeder: Kimberly-Kay van de Hallemolen

Eigenaars: familie Heyns

"Onze Patouche is overleden. Het is voor ons allemaal nog wennen want hij was één van de mooiste hrinneringen. Hij leefde dag en nacht heel dicht bij ons. Ook zijn w jullie nog niet vergeten. De warmte uit zijn nest!"

Vader: Wesrad Noble Dacassian

Moeder: Kimberly-Kay van de Hallemolen

Eigenaars: familie Erpelding

"C'est avec une immensse tristesse que nous annonçons la mort de Sultane depuis le 6 septembre dernier. Elle avait une tumeur dans la tête ça n'arrètait plus de soigner, nous avons étés obligés de la faire endormir avec beaucoup de regrets pour toute notre famille."

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Omeline van het hof Tenberge

Eigenaars: familie Renson

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Omeline van het hof Tenberge

Eigenaars: familie Vermeulen

"Tot onze spijt hebben we onze Quippet moeten laten inslapen en dat na 14 jaar. Het doet heel veel pijn."

Vader: Tyrol Bachelor Boy

Moeder: Udot van het hof Tenberge

Eigerares: Bernadette Kint

Kanker kent geen leeftijd, geen vrienden of vijanden. Kanker overvalt je en zuigt langzaam het leven uit je weg. Tenslotte ben je uitgekankerd en dan moet de bazin een verschrikkelijke beslissing nemen. Goed voor Guappa die dan niet verder hoeft te lijden. De bazin blijft achter in verdriet en met de troosteloze gedachten dat het misschien anders kon. Kanker discussieert helaas over deze gedachten niet... Veel sterkte, Bernadette. Je 'dochter' was een ontzettend lieve schat!

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Omeline van het hof Tenberge

Eigenaars: Dany en Dorine de Jonge - Van Maele

                 Quicksy ligt neer. Kristoff in het midden en rechts zit de vorige maand overleden Sharon.                               

Op een goede maand tijd verloren Dany en Dorine hun beide huisgenoten. Dan is het wel erg stil in huis. Na een plotse trombose ging Quicksy op 24 uur tijd zeer snel achteruit zodat men niet anders kon dan Veerle het verlossende spuitje te laten geven. Waarschijnlijk loopt het zo: ergens, na een korte onderbreking huppelen ze weer samen in een uitgestrekt bos vol geuren met hier en daar een steen. Quicksy was kampioen in het verzamelen van stenen... Veel sterkte aan de familie!

Vader:       High Endeavour's Active Timothy

Moeder:      Omeline van het hof Tenberge

Eigenares:    Arlette Corveleyn

Arlette had nog maar net een nieuwe pup besteld uit het nest van Belle en Shooter. Ze was benieuwd hoe haar oude 'dochter' zou opschieten met het klein geweld. Tharah zou de komst echter niet meemaken want de natuur dacht er anders over. Na een korte ziekte heeft de arts haar moeten helpen. Genezen kon niet meer... Sterkte Arlette!

Vader: Wesrad Noble Dalcassian

Moeder: Magali van het hof Tenberge

Eigenaars: familie Fourier

"Met veel verdriet melden we het overlijden van Oreste." Met Oreste stierf onze alleroudste 'hof Tenberge'. Hij is ingeslapen op de gezegende leeftijd van 16 jaar 2 maanden en 3 dagen. In mensentaal: 92 jaar! Veel sterkte aan de familie bij het verlies van hun 'ouwe lobbes'.

Vader: Waterloo's Rock around the clock

Moeder: Queeny van het hof Tenberge

Eigenaar: Chloé Cools

'Sammy was het mooiste cadeau dat ik ooit van mijn ouders heb gekregen. Ik dank hen en ook jullie daarvoor. Ik mis Sammy enorm en hij zal steeds mijn grootste lieveling blijven'

Chloé

Vader: Waterloo's Rock around the Clock

Moeder: Magali van het hof Tenberge

Eigenaars: Rudy en Hilde de Jonge

Lieve schat,

We hebben afscheid van je moeten nemen. Lymfeklierkanker zat al maanden in je lijf. Na het verdict hebben we nog zes maanden van je mogen genieten. We hebben je vertroeteld alsof elke dag je laatste was. En al kon je niet meer in de auto springen, we gaven je graag een zetje. Op de wandeling werd je zo graag gekamd. 's Morgens zat je met smeltoogjes te bedelen om een sneetje brood. En hoewel wij geen schooiers toestonden aan tafel maakten we graag voor jou een uitzondering. Rust zacht mijn lieve schat! We hebben je niet laten lijden. Karen heeft je vredig laten inslapen. Je was een prachtmoeder en een waardig roedelleidster. We zullen je missen!!!

Vader: High Endeavour's Our Wimbledon

Moeder: Magali van het hof Tenbege

Eigenaars: Ludo en Linda Vandenberghe

Rhablos

Wij kenden niet veel van een hond,

tot jij ineens daar stond.

Onze beslissing was overwogen.

De hulp van Rudy, de fokker, aardig meegenomen.

Bloed, zweet en tranen tijdens de les.

Achteraf mee naar de bar aan de fles.

Als bewaker van de markt voor het café

nam er iemand je bijna mee.

Zwemmen kon je voor twee

liefst in de grote zee.

Later kreeg je twee vrienden

je kon het heel goed met ze vinden.

In Ter Groene Poorte werd je baron.

Je kon alles tonen wat je kon.

We verstonden elkaar met onze ogen

je hebt ons nooit bedrogen.

Bedankt!

Dankbare herinnering door Ludo en Linda Vandenberghe, Brugge

                                                        Sharon staat rechts op de foto

Moeder: Queenie van het hof Tenberge

Vader: Waterloo's Rock around the clock

Eigenaars: Dany en Dorine de Jonge-Van Maele

Vader: Legerdemain of Glen Sheallag

Moeder: Usien van het hof Tenbege

Eigenaars: Marnix en Johan Hubert

Sarah was onze co-ouderschap-dochter. Zij verbleef bij vrienden van ons (Luc en Annie) maar kreeg bij ons drie nesten telkens met Tyrol Bachelor Boy (Duke). Haar motto was: 'dit is mijn bal'. Als je het gras afreed dan gooide ze hem telkens zo dat je de machine moest stilleggen om haar bal weg te nemen. Enfin, dat probeerde je maar  haar motto was... Sarah was de allerkleinste pup ooit. Bij de geboorte woog ze amper 140 gram... Haar pootjes waren net luciferhoutjes; ze was niet groter dan een muis. We hebben ze opgevoed met de papfles want tegen die andere pups kon ze nooit op. Als jonge hond werd ze ooit nog eens vierde geplaatst op de show van de 'will to please'. Als moeder was ze te braaf voor deze wereld. Ze liet alles maar over haar kant gaan.

Na een korte maar slopende ziekte moesten onze vrienden het onomkeerbare beslissen: de verlossende spuit. Op het moment dat haar zus Sien zich met de opvoeding van haar laatste nest ledig hield, sliep zij op vrijdag 5 augustus vredig in. Dag lieve Sarah; je leeft voort in je kinderen. Veel sterkte aan Luc en aan Annie, die vorig jaar ook al Bietje moesten begraven. Hopelijk brengt jullie circushond Zoë (dochter van Sarah) jullie wat troost...Bedankt voor alles!

 Pondcroft Chanel (Winterknoll Corylus X Pondcroft Adeline) werd geboren op 18/5/1990 in het winderige Engeland. Ze kwam bij ons thuis op de leeftijd van 10 weken. De wetgeving in Engeland is streng... Na een onbezorgde jeugd werd zij moeder van vier nesten. Na een lange en niet te winnen strijd,  hebben wij haar op 28 oktober laten inslapen thuis, op haar mat. Zij werd onze alleroudste Golden in ons bezit. Vaarwel, toffe meid!'